PUSU
Bu, on üç vatan evladının düştüğü pusuda
Baş eğmeden baş verişinin öyküsüdür.
Bu öyküyü dinlemek cesaret…
Anlamaksa yürek ister!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Şiiriniz çok güzeldi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta