Küçük bir şehrin ücra köşesi
Koynundan uzaklarda baharın
Tozlu bir akşam yumaklanmış keder
Döküyor nem bezleri gökyüzünün
Pus içinde solunan nefesler
Doluyor özlemin sıcağı derinlere
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta