'Puslu bir İstanbul sabahı' gibi girdin hayatıma.
Güneşimle gününü, ay ' ımla geceni aydınlatmaya çalıştım.
Şiirlerimle yüreğini, dokunuşumla bedenini ısıtmaya çalıştım.
Yine de;
Kendi labirentinde kaybolmuş,
Terkedilişlere alışmış seni,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Harika
Yine de.......... alıştıramadım....süper bir dörtlük tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta