Esil siman üze çıkdı nehayet,
Yalanların düze çıkdı nehayet.
Benim seni sevmeyimmi qebahet,
Senin bene xeyanetin günah,suç.
Üzbeüz de gelsek daha xeyri yox,
Bal vüsalın deyen bene meyli yox.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Edebiyatın menbaıdır azeri, güzel konuşanlarda sanki şiir gibi konuşur. Hele şiir olur sa tadından yenmez gayri. Dilinize sağlık.
Mehmet YUSUFLAR
akıcı ve güçlü bir çalışma...
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta