Prozaclı akşamların
kahve telvesi kokusunda
sırıtıyor tüm yüzler...
Keyif kaçıran bir benim ya
Söylüyorum duymuyorsun!
Gıyabında içilen her yudum
Bir düğüm aslında
Fincanı sıkan elim değilki o an
Yüreğimde sarsıntı ve bir fincanlık tsunami, dökülüyorum görmüyorsun!
Sinir boşalması bu olanlar
Kahkahadan teğet geçerken
Saklanabilen damlalarımla
Gizli bir geniz akıntısı ve bir bumerang
içime dolan, ağlıyorum yine anlamıyorsun!
Ama bakma sen "acımıyor ki hiçbir yerim"
Kayıt Tarihi : 27.10.2024 13:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!