Sümüklü, pasaklı bir çocuk yürüyor yalnızlığa,
Elinde tuttuğu….
Hiçlik … ve yolu aydınlatıyor yanma özürlü, titrek ışıklar,
Sokak boş, boşluğu kadar aynı zamanda dar, sessiz, kimsesiz….
Çocuk yürüyor yalnızlığa, üşüyor yürüdüğü kadar.
İlk sıcak kuytuda siniyor çocuk,
Elinde tuttuğu
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta