Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Harika bir şiir dostum.
İnsanın hayatla mücadele etmesi gerektiğini çok güzel anlatmışsınız. Tebrikler.
güzel
Bir söze yenilmemeli Promete... En az şair kadar dayanır çilesine. Kafkaslardan yüce Promete ama elleri zincirli, şair elemli.. Tebrk....
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta