fırtına gibi girdin içime
nerden geldiğini sen bile anlamadın
mutluluğunu kesip hüzünlerini bana dağıttın
sonra kestirmeden çekip gittin
kolay değildir ne istediğini bilememek hayattan
samimiyetsizliğini sıçrattın üstüme
yolunu bulamazsan işin zor
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta