Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Çok üzüldüm...Zira şimdi öğreniyorum..:((
Ne kadar izole yaşadığımı bir kez daha anladım..
Halbuki çok yakındı ve kesin giderdim. kar falan dinlemeden..
Bunu bir özür olarak yazıyorum
işte 1 keşke daha burası söke ve oldukçada uzağım,benim yerimede bulunursanız sevinirim,sevgilerimle...
Kimbilir ne güzel bir gün yaşanır çok arzu ettiğim.
Ahh şimdi İstanbullu olmak varmış.
O gün İstanbulda olmak varmış.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta