Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Okurken insanı çözümsüz bir problemin bilinmeyen denklemlerine salan bir şiir. Satır aralarındaki verilen mesajlar düşündürüyor. Ama şu bir gerçek ki problemler çoğu zaman beklediğimiz biçimde çözülmüyor. Olasılıklara enerji yüklesek bile....
bir olasılık:)
Olasılık fişini takınca mı prize
Çözülecek problem beklediğim biçimde
sigorta atabilir gibi gibi...Güzeldi...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta