Sen yanımdayken…
Sabah yüzüme çarptığım su da yani,
Ya da gece sarıldığım yastıkta
Saçımı okşayan rüzgar da, gözüme dolan yaşta
Penceremin önündeki mis kokulu ağaçtayken sen
Ben nasıl giderim ben den,
Sen bu kadar bendeyken.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta