Karlar yağdırdın sen, ilkbaharda hayallerime.
Sevgimi tükettin sen, aşk kalmadı yüreğimde.
Belli hiç sevmedin, kandırdın beni öperken.
Kapıyı hızla çarptın, bakmadın ardına giderken.
Sebepsiz bu ayrılığımız, bulutsuz yağmur gibisin.
Bizi bağlayan sevgimiz, kopartıp kaçmak ister gibisin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta