Karlı dağlar zamanı tanıdım seni,
Saçlarında buz tutmuş kar taneleri,
Çam ağaçlarının yola dökülmüş iğneleri,
Acıtıyor canımı sensizlik güleç yüzlü Prenses.
Bahar geldi seninle kalbimde çiçekler açtı,
Kimse anlamadı beni senden başka ruhuma neşe saçtı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta