sarılırdı bana,
kitaplara sarıldığı gibi.
hücre hücre okurdu,adamdan da saymazdı,
yanımdan da ayrılmazdı
' sen öyle güçlü olamazsın' diyorken
isyan ederdi.
fakat
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Sn. Sevilgen
MÜKEMMEL bir anlatımdı. Çok sevdim. Kutlarım ALKIŞLARLA gönülden. Tam puan gönül bahçemden.
o bir bir prensesti aslında;
terketmişti sarayını
severdi süblenmeyi...
sonunda ojeledim tırnaklarını,
boyaladım,rujladım dudaklarını;
AZAT ettim....
uçtu, gitti....
hangi köyde şimdi,kimbilir?
öğretmen....prenses öğretmen;
Tebessüm kokulu bitimsiz sevgilerimle...
_____________Âlimoğlu___________
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta