Kafamın içinde prefabrik düşünceler kol geziyor.
Nereye konacağını bilmeden her gece,
Yalnızlığım çarpık kentleşiyor.
Şehir gri ama ben maviyi seviyorum.
Bir Cemal Süreya bir Nazım birazda Turgut Uyar biriktiriyorum avuçlarımda,
Ve kulaklarımda çirkin şiirlerden oluşan sarhoş kalabalıklaşma...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta