Ne pranga olurum ayaklarına
Ne de boynuma takarım zincirlerini bir daha.
Ömrün uzun olsun ömrümden çalmadan.
İşte yine geldim başladığım yere.
Ne efendiyim ben ne köle. Kadınım ben yaşamayı ve saygıyı isteyen.
Durdugum her yerdesin ama başım dik onurum var benim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



