Umut gümüş bir gamzeydi zamanın yanağında
Aynalı düşlerden aksak şarkıları
Yokluğuna kast etmiş
Hani gel desen bitecek bu göçebelik
Son bulacak yamalı sevdaların sarsan artçıları
Yada kaşlarımın saçağından kayan kıyamet sancıları
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta