Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Yüreğine sağlık dostum, bu sesler her zaman bir karabasan gibi yankıyacak...Ama güneşleri işte bu yürekler topluyor ya.
selamlar ve sonsuz sevgiyle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta