Biz bulutları yorgan edip çullarken üstümüze
Dünyanın en kafiyesiz kuşu eşlik ediyor türkümüze
Gecenin en gariban yıldızını hediye etsem sana
Gözlerindeki fırtına biraz olsun diner mi
Ya da ellerimdeki tavşan gölgesi gözyaşlarını kemirse
Dudakların gülümsemeye teşebbüs eder mi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta