portre
oysa kaç kez kurutmuştu tahta nemliliğindeki bedenini. kaya gibi gururu nasıl da yok oldu. şeyhini uçuran müritli günlerinden gelmişti. bütün peygamberleri menkıbeleriyle bilirdi. sanki eşyanın isimlerini ilk öğrenenlerden biriydi. madde kaydırağında nasıl da kayar oldu. günahları türlü türlüyken dünyada, dualarını hep zorda yapardı. çocuk ağzı sureleriyle kalakalmış ve kitaplardan beriydi. kimden el aldığı malum da kimlere el verdiği muamma. dağda bekleşen kuzu görünümlü, şehre inen kurt konuğu olurdu. para sıcaklığında ısınan, ağzında gevelediği aynı kapitalizm küfürleriyle ahaliden gibiydi.
İlkay Coşkun
07.11.2018
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta