Bir tablo görüyorum; nazlı bir fidan büyüyor
Kökünde ihtilal var, gövdesinde ihtişam
Çiçekler açmaya gönlünde figan büyüyor
Sırayla değiyor tenine ölüm ve yaşam
Bu fidan zakkumdur, tubadır bu fidan
Külü komedi gibidir, dumanı hicran
Topraktan can ararken, göklerden kanadı var
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta