Senin şehrine uzanan yollar vardı… Düşlerimde binlerce kez gittiğim… Binlerce kez yürüdüğüm caddeler vardı boylu boyunca uzanan …
Her bahar portakal çiçeklerinin kokusu içime dolan, uzun uzun yollar…
O, sana hiç ulaşmayan…
Öbek öbek hasret tüten evler vardı senin şehrinde
Seni bekleyen vardı o evlerden birinde
Ve
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta