Demiryolu boyunca Porsuk
Usul usul akıyordu.
Büyümesi ağacın, meyvenin
Çoluğun, çocuğun gülmesi hep
Porsuk’a bakıyordu..
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




bu şiir şiir arkadaşlar. ama porsuk-da da bir şeyler olmalı. diyalektik ve şiir biraraya gelince sadece şiir değil, bizim şiirlerimiz olur, aşk o zaman aşkolur. sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta