PORSUK ÇAYI
Sessiz çırpınışın, mahzun dururken,
Geçmişin gelecek soruyor porsuk.
Ay ışığı garipliğin sararken,
Durgun suyun yosun tarıyor Porsuk.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çevre duyarlılığı ve özlem yüklü değerli bir tespit...
saygılarım değerli kardeşime...
düşündüren etkileyici bir çalışma...
selamlarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta