Ah benim porselen kalbim
Ne duvarlar ördün kendine
Ne duvarlar ördün herkese...
Sevmek çok güzel birşey oysa
Kuşların gökyüzüne kendini bırakması gibi
Sonsuzca inanmak birine çok güzel
Gözlerin kapalı onu bilmenin tadı başka..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta