bir zamanlar
pompei denen o yerde
akdenizin maviliği
ve insanların arzusu yaşardı
tepede bir dağ sürekli yukardan onlara bakardı
güzel sevimli dağ
kim derdi ki birgün çıldıracak
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta