Poetika Şiiri - Burak Göç

Yollar aşacak, yüce volkanların lavını eritecek
Heybet kusan evlerin damını eritecek
Alnını adımlayacak yüksek uçan görkemin
Heybetli dağların karını eritecek
Eritmektir; şiir bazen eritmektir
Şiir kendinde çoğalmak, kendinden gitmektir

Ellerinde Irmak türkülerini yazar
Gözlerinde çağlayan çağını
Ulaşmak ikliminin niyet ortağını
Bazen dağ başı efkarını taşır, bazen huzur yatağını
Bazen Olimpos’u söyler, bazen Hira Dağını
Hira’ya ulaşmaktır şiir
Olimpos’u aşmaktır şiir

Tatlı rüyalar arardım uyku perdesinin ardında
Uyurdum, uyumak bazen kabusum olurdu
Bir kedi kovalardım ağaç gölgesinin ardında
Kedinin kuyruğunda kedi kaybolurdu
Gölge kaybolur, ağaç kaybolurdu
Kalbimde uyanmaya dair inanç kaybolurdu
Ne bir rüyaydı, ne de kabustu şiir
Ağaç gölgesinde kediydi, içime pustu şiir

Ben çöktüğümde
Yahut gecelere sis çöktüğünde
Son gözyaşının üzerine şafak söktüğünde
Rüzgarlardan kalbime şiir fısıldanırsa
Denizler bende taşmaya hazırlanırsa
Bir lütufla gelirse ahenk,
Bende bana dair bir şeyler kalırsa
Bıçak gibi keserse öfkem sözleri
Nihayet bir uçuruma varırsa
Ordular kurar, benim için gelir şiir
Sancakları yükselir, ülkemi alır şiir