Ne ara karar vermiştik aşk denilen şeyde figüran olmaya
Ve acılar hangi aralık başlamıştı sefer tasımıza dolmaya
İlcelerarası seyahat sonrası yalnızlık arıları yapmıştı peteği
İlim tahsil edecektik gûya irfanımız artacaktı mevzuat gereği
Şehre tepeden bakan pembe boyalı köhne metruk mimari
Hep soğuk geldi biraz olsa alışsa idim soğukluğuna bari
Yatakhanesi bile heyhûla karşıdan görsen cezaevi sanırsın
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta