İnsan birini severken engel olamaz kendine. Nefes alışverişi gibi istemsiz olur. Birine aşık oldun mu delicesine. Kusurlarini görmezden gelirsin, vardır bir bildiği dersin. Onun gezdiği yerlere gidersin çünkü onun orada daha önce nefes aldigini bilmek bile sana huzur verir bir köşe başında karşılaşmak ümidiyle sebepsizce gezersin. Cevresindeki yakin arkadaslarini, ictigi sigarayi bile kiskanirsin ona senden daha yakin oldugu için. Onun hoşuna giden şeyler artik seninde hoşuna gitmeye başlar. Satirlarca kelime kurarsin kafanda ama yanyana bile gelemezsin ya hani sadece uzaktan bakip bir sigara yakmakla yetinirsin. Zaten Senle ne sevgiliyiz ne de arkadas. Belki de aşk onun senden haberi olmasa bile sevmektir.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta