İnsan birini severken engel olamaz kendine. Nefes alışverişi gibi istemsiz olur. Birine aşık oldun mu delicesine. Kusurlarini görmezden gelirsin, vardır bir bildiği dersin. Onun gezdiği yerlere gidersin çünkü onun orada daha önce nefes aldigini bilmek bile sana huzur verir bir köşe başında karşılaşmak ümidiyle sebepsizce gezersin. Cevresindeki yakin arkadaslarini, ictigi sigarayi bile kiskanirsin ona senden daha yakin oldugu için. Onun hoşuna giden şeyler artik seninde hoşuna gitmeye başlar. Satirlarca kelime kurarsin kafanda ama yanyana bile gelemezsin ya hani sadece uzaktan bakip bir sigara yakmakla yetinirsin. Zaten Senle ne sevgiliyiz ne de arkadas. Belki de aşk onun senden haberi olmasa bile sevmektir.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta