Sen yağan yağmur damlalarının saflığında
Bebeğini emziren annenin ak sütünde saklısın
Sen engin denizlerin hırçın dalgalarında
Yeni ufuklara yol alan geminin yelkenindeki rüzgarda saklısın
Sen rüzgarların aşk nağmelerinde
Göçmen kuşların özlemlerinde saklısın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




platonik olduğu için mi bu kadar güzel , sevgiliye dökülen bu diller...
şair kavuşsaydı sevgiliye daha da coşar mıydı..
azalır mıydı şiir tadında yaşadığı aşk..
kimbilir...
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta