Platonik Aşkım Şiiri - Erdin Şallıel

Hayallerime, umutlarıma hep seninle tutundum...
Düşüncelerimde hep sen vardın;
Her yaptığım işte, her nefeste, umutlarımda,
Planlarımda hiç eksik olmadın.

Ama ben hiçbirini gerçekleştiremedim,
Çünkü yaşanan ve tek gerçek olan plan,
Benim yaptığım planlar değil;
Senin bana yaşatmak istediğin planlardı.

Olsun be!
Ben hep seni sevdim ve senden hiç vazgeçmedim.
Benim için sonuç ne oldu, biliyor musun?
Platonik bir aşk!

Bir tek suçum vardı;
O da seninle yaşamayı sevmekti...

Kimi zaman hayallerde kayboldum,
Kimi zaman içinde kayboldum.
Sonuç yine değişmedi;
Ya ben hayallere geç kaldım,
Ya da hayaller, dur durak bilmeyen zaman içinde sen kayboldun.

Şimdi bildiğim tek gerçek,
Sana olan aşkımı düşe kalka bir başıma yaşamama izin vermen.

Ben seni sevmekten asla vazgeçmeyeceğim.
Son nefesime kadar sana bağlı kalacağım.
Seni terk etmek istemezdim, demek isterdim;
Fakat ona da söz veremem...

Bir gün mutlaka ayrılacağız seninle.
Ve keşke de diyemiyorum;
Ben hiç keşke demedim, biliyor musun?

Evet, platonik aşkım,
Seni gördüğüm ilk an,
Gözlerimde yaşlar doldu,
Bir tek kelime edemedim.

Ve keşke deseydim de,
Seni ilk gördüğüm an hissettiğim zaman,
Seninle ilk aldığım nefes ve sonraki zaman içinde de
Bir ömür tertemiz kalmak için,
Belki bir defa keşke derdim.

Biliyor musun aşkım, nereden bileceksin ki?
Sana veda etmeden önce,
Bir kare de gülümserken, ya da beni gülümsetirken
Hafızalara kazınacak bir an,
Birlikte son bir kere, tek kare resmimiz olsa diyorum.

Şimdi sana yalvarıyorum;
Ben seni çok sevdim.
Ve sevdiğim için kahrını çok çektim, diyorum hayat!

Hazan mevsiminde sana veda ederken,
Benim hatrım yoksa,
Bana yaşatmadıklarının hatrına,
Bir kere de olsa bana gülümserken resmimi çek, hayat!

Ey hayat!
Gülümsemen senden bana ve dostlara,
Yine de en güzel hatıra olarak kalacak.

Bana yaşatmadığın güzel anlar yerine,
Değmez deme bana be!
Ben senin kahrını bir ömür boyu çok çektim,
Ve benim planlarımı değil, senin planlarını hep yaşadım.

Platonik aşkım, ah be hayat... ah!
Son karede, seninle birlikte gülümserken resmimiz olsun, hayat!
Unutma, hayat bir kere yaşanır;
Ve ben, bu bir hayatı seni sevmekle,
Düşe kalka, bazen kaybolarak, bazen umutla,
Ama hep aşkla yaşadım.