PLATONİK AŞK: KEPÇE
Onlar seni betonların altında sevdi.
Sen umursamadın öylece bekledin!
Yerinden bile kıpırdamadın.Çok ağırdın!
Haberin bile olmadı, onlar o an seni çok sevdi.
Ölümüne sevdiler, gelir diye beklediler!
Çatladı yürekleri beton yiyerek öldüler.
Belki haberin bile olmadı sana olan bu aşktan!
Parmak, tırnak sesleri geliyordu aşağıdan!
Ey!Kepçeler dünyası, sizin kalbiniz demirdendir
Her yerinizden yağ akıyor, deponuz da dolu!
El frenini kim çekti? Belki bir emirdendir!
Bom boştu bu platonik aşkın yolu!
Biz şimdi size soğuğu nasıl anlatalım?
Turna tüyünden yastık,lamadan yoğurt yapalım
Allahımızı unutup sana mı tapalım?
Yerinden kıpırdamayan kepçeler operatörü.
Bu enkazlar altında belki biz öldük.
Bize açılan çukurlara karanlık gömdük.
Onlar da bizi seviyor diye bildiğimiz kişiler,
Artık bu karanlık çukurda üşüsünler.
Şiir:ÖNER ÇAĞLAR
14.03.2023 Saat:03:50
Kayıt Tarihi : 19.1.2026 18:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!