bazen hayatta ağır ilerlediğini farkedersin.
dersin kendine, ‘’sorun bendemi, yoksa hayatmı böyle’’ diye
düşünürsün gecelerce yatağında, çıkış yolu alarsın.
bir gün gelir çıkış yolu belirir gözlerinin önünde.
Odur, eminsindir.
hayatın akısı, tutunacak dalın odur.
seversin içten içe, söylemek istersin ama korkarsın cevaptan.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta