bazen hayatta ağır ilerlediğini farkedersin.
dersin kendine, ‘’sorun bendemi, yoksa hayatmı böyle’’ diye
düşünürsün gecelerce yatağında, çıkış yolu alarsın.
bir gün gelir çıkış yolu belirir gözlerinin önünde.
Odur, eminsindir.
hayatın akısı, tutunacak dalın odur.
seversin içten içe, söylemek istersin ama korkarsın cevaptan.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta