her sabah sana bir merhaba diyebilmek için
harcadım gecelerimin akreple yelkovanlarını
aslında devamsızlık kredilerimin bitişiydi bir gülümsemen
hep içimde bir umutla kalkardım sabahları
seni görmenin üstünden geçen saatlermiydi bilmem
bir hüzünle uzanırdım yatağıma
hani sen derdin ya demek isterdim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta