Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Plâtonik aşk
Yüreğim
Sevgisiz ve çıplak nefes,
Kendi hayâl
Duygularımla...
Gözlerine gerçek gömüldüm.;
Üstümdeki topraklar
Kirpiklerin...
Açıldıkça,
Mânâ'ya bakarım...
...Çâresizliğimi.!
Kapandıkça,
Yorum'a yatarım...
...Yalnızlığımı.!.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta