Sen dönerken
Ben gidiyordum güneşin ışıklarına bırakıp yağmurları
Çatlamış toprakların hasretini dindiriyordum
Sana bırakıyordum kurumaya yüz tutmuş ağaçların çığlıklarını
Zerzefil çocukların açlıklarını
Denizlerin hırçınlıklarını
Diyemiyordum sana güçlü aşıkların
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler enveeer bey kutlarım
İnsanlık tarihinin değişmeyen en gerçek duygusu aşk... Her nesil farklı da olsa yaşayacak. Kutluyorum, saygıyla
platonik aşkı yaşamayan biri var mı... bence yok... güzeldi, tebrikler
Şairlerein kalemine en çok aşk yakışıyor şiire en çok aşk hitap ediyor yürek sesi en çok aşkta coşuyor akıyor mısraların ahengli huşusuna...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta