Plastikten bir çocuk tanırdım.
Doğmaması gerektiği halde doğmuştu bu çocuk.
Buna rağmen güzel bir tabiatı vardı.
Kin tutamaz,nefret edemez.
Kötü söz söyleyemez bir tabiatı.
Yalan söylettiler ona.
Kırmayı,yok etmeyi,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta