Plastikten bir çocuk tanırdım.
Doğmaması gerektiği halde doğmuştu bu çocuk.
Buna rağmen güzel bir tabiatı vardı.
Kin tutamaz,nefret edemez.
Kötü söz söyleyemez bir tabiatı.
Yalan söylettiler ona.
Kırmayı,yok etmeyi,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta