Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
saygıyla ellerinden öpüyorum ustam.
Ziyaretçisi az olsada benim içimde çok yükseklerde oturuyor dokunduğu perde ve attığı notalarla. Bireyseldir ama toplum bireylerden oluşur.En dosta en sevbgiliye en insana
güzel bir tasvir...
kutluyor saygilarimi sunuyorum bir kez daha Hikmet Aksu hocam...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta