Dünyada da evrende de bir devinim var .
Bu devinimin sürmesi için insanlara biçilmiş bir rol var. Bende bu çarkta dönen bir dişliyim.
Bir gün öleceğim ve bedenim çürüyerek,
Benden sonraki dişlilerin enerjilerini sağlayacak.
Aslında hepimiz satranç tahtasında basit bir piyonuz.
Şah evrenin kendisi, veziri doğa iken, kendimizi şah görmek niye.?
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta