Ben rütbesi toprağa verilmiş çelimsiz bir piyonum
Ayaklarımın altına serilmiş mayınlara gebe kareler
Birinci taburun ön safında ölüm sıramı bekliyorum
Bu meydan öylesine kusursuz bir cenk meydanı ki
Sanki siyah beyaz çizilmiş eli kulağında bir mahşer
Bizi altmış dört parça tahtaya bilem ne diye dizdiler
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta