Bazen tüm bu aydınlıktan kaçıp gölgesine sığındığım kadın.
Bazen gülüşüyle hayat bulduğum küçük çocuk.
Bazen de kocaman yüreğiyle yaralarıma üfleyen kahraman.
Ve benim..
Hep içimde...
Bak yine düştü gökten utangaç yıldızlar...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta