Bir “yâr” verdik koynuna...Sahip çık,üzme diye...'güvendik' sana, boşa çıktı ama... Olsun be 'Koca Şehir',Sen alışkınsın 'sevdaları' yutmaya...Kucağında eritmeyi bilirsin sen en tazelerini en güzellerini 'aşkların'... Tadını da sen verirsin,acısını da...Uzaktan sevmeleri öğretirsin 'köydekilere',sendekilere de, köydekileri unutmayı...Bazen hatırlamak bile istemiyor insan adını,neydi ki senin adın? Koca Şehir! ...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Ne guzeldi :)
Şehirin ne suçu varki..Seven sevemiyorsa..sevdasına sahip çıkamıyorsa ..İSTANBUL'un suçu ne?
Güzel bir paylaşım..Saygılar..
güzel bir anlatım beğenerek okudum sizi kutluyorum değerli kalem.saygılar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta