Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne guzeldi :)
Şehirin ne suçu varki..Seven sevemiyorsa..sevdasına sahip çıkamıyorsa ..İSTANBUL'un suçu ne?
Güzel bir paylaşım..Saygılar..
güzel bir anlatım beğenerek okudum sizi kutluyorum değerli kalem.saygılar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta