Bir “yâr” verdik koynuna...Sahip çık,üzme diye...'güvendik' sana, boşa çıktı ama... Olsun be 'Koca Şehir',Sen alışkınsın 'sevdaları' yutmaya...Kucağında eritmeyi bilirsin sen en tazelerini en güzellerini 'aşkların'... Tadını da sen verirsin,acısını da...Uzaktan sevmeleri öğretirsin 'köydekilere',sendekilere de, köydekileri unutmayı...Bazen hatırlamak bile istemiyor insan adını,neydi ki senin adın? Koca Şehir! ...
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Ne guzeldi :)
Şehirin ne suçu varki..Seven sevemiyorsa..sevdasına sahip çıkamıyorsa ..İSTANBUL'un suçu ne?
Güzel bir paylaşım..Saygılar..
güzel bir anlatım beğenerek okudum sizi kutluyorum değerli kalem.saygılar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta