Pişmanlık Büyütmek Şiiri - Önder Karaçay

Bir rüzgar gibi esip, şimsek gibi gürleyip geçmek mümkün iken, ezip geçtiler!

Ezen ezdiği, ezilen ezildiği ile kaldı.

Ne alemi vardı herkesin hırsını doyuracak kadar büyük olan dünya da pişmanlık büyütmenin?

Hakikatin gücü karşı bir kasırgaya sevgi gücü ile dönüşür ise ne yapacaklarını hiç düşünmeyi bırakın kinli hırslarına yenik düşerek etik ahlakı ihtimal dışı gördüler.

Kinlerine güvenerek altından kalkmanın olanaksız olduğunu bildikleri bir pişmanlık büyüttüler!

Sonuçta toprağa insanın bedeni değil art niyetli hırsı gömülür.

Toprağa hırsı gömülen bir ismi kim nasıl anar? Hiç düşünmediler!..

▪️Önder Karaçay ▪️