Bir yaşlı sabahın kıyısında uyanıyorum.
Sanki kovalarken kaçıyorum.
Eski sokaklardaki, yıllanmış taşlarda,
Bir türkü çalıyor, geçmişin sesinde.
Adımlarımı sayıyorum tek tek.
Hani olurda bir gün sorarlarsa,
Ne yaptın bu fani dünyada.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta