Ense kökümde nefes alıyor
Onun yüzünden kendime minnetim kalmadı
Ense kökümde besliyorum
Adı pişmanlık
Kendime bıraktığım mirasım
Kendimi ittiğim yollar
Geçip de bitiremediğim yollar
Pişmanlık
Yüzüm duvarlara bakmıyor
Başımı kaldıramıyorum gökyüzüne
Soyutladım soyutlandım
Yetindiğim pişmanlık
Tek pişmanlık
Tek ömre bedelmiş.
Kayıt Tarihi : 4.2.2026 15:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!