Utanıyorum,sıkılıyorum dilimin söyleyemediğini ellerimin yazmasından.. korkuyorum seni kaybetmekten, kalbime girdikten sonra gitmenden.. Gidersen ben biterim bedenim düşer hayat ışığım söner. ellerimi tuşlarda hissettiğim ve gözlerimin ismine baktığını hayal ettiğim her an ağlıyorum. Keşke söylemeseydim diyorum, belkide uzaktan kendimi avutacaktım kendi kendime mutlu olacaktım, gerçeği bilmeden.. Ve ozaman duymayacaktım:"yolun açık olsun arkadaşım" cümlesini...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




ellerine yüreğine sağlık Selahattin kardeşim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta