Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Kişi kendini bilmek gibi irfan olamaz...
Tatlı bir özür şiiri gibi. Bunca güzel söze eminim af etmiştir şiirin muhatabı.
Okumak çok keyifliydi. Kutlarım içtenlikle Yılmaz. Kısacık, sıcacık bir şiirdi. Güzel bir hece şiiri okumanın zevkiyle ayrılıyorum sayfadan...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta